این روزها بهترم .. آرام تر ، صبور تر و مهربان تر با یار .. میترسم از ارامش قبل طوفان .. از هورمونهای لعنتی که زندگی را به کام هردویمان تلخ میکنند .. میترسم این خوب بودن هم نتیجه هورمون ها باشد نه تلاش خودم .. وقتی پدر و مادر از یار تعریف میکنند قند توی دلم آب میشود .. وقتی میبینم دوستش دارند .. مگر میشود یار را دوست نداشت .. از استرسها و مشکلات مالی که فکتور بگیریم همه چیز خوب است .. :) یار .. خانواده یار .. خانواده خودم .. :) پروردگارا تو را هزاران هزار بار سپاس .. :) + خواب م.م را میدیم .. در اغوش گرفته بودمش .. میترسم در اغوش گرفتن دوباره اش رویا شود ..

خوشبختی یعنی صبح بیدار شوی و بدون ترس به رییس پیامک بزنی که دیر میروی .. بعد بروی حمام و دوش بگیری .. و بیرون که آمدی پدر سنگگ خریده باشد و چایی را دم گذاشته باشد .. بنشینید صبحانه سه نفری بخورید و بعد مادر موهایت را خشک کند ..

خوشبختی یعنی شب در اغوش یار بخوابی و صبح با عجله لقمه از دستش در دهان بگذاری و بروی سرکار ..

خوشبختی یعنی خدا لبخند بزند .. آرام و همیشگی ..